Neden Hep Zamanında Hatırlanıyor?
Bu ülkede bazı gerçekler vardır;
yüksek sesle söylenmez ama herkes tarafından hissedilir.
Mesela terör.
Uzun süre konuşulmaz.
Gündemden düşer.
Sonra birdenbire, tam da belli dönemlerde, yeniden hatırlanır.
Nedense hep 'zamanında,'
Terörle mücadele ciddiyet ister.
Ama bizde mesele çoğu zaman ciddiyetten çıkıp rutin bir siyasi enstrümana dönüşüyor.
Bir bakıyorsunuz, ekonomik sıkıntılar konuşuluyor.
Bir bakıyorsunuz, adalet tartışılıyor.
Bir bakıyorsunuz, sandık yaklaşıyor.
Ve sonra…
Tanıdık bir dil devreye giriyor:
'Güvenlik, beka, tehdit..'
Tesadüf mü?
Bu soruyu sormak bile artık sakıncalı sayılıyor.
Terör gerçekten bitirilemiyor mu,
yoksa kontrollü bir korku alanı olarak mı tutuluyor?
Bu soru rahatsız edici olabilir.
Ama demokrasilerde rahatsız edici sorular sorulmadan gerçeklere ulaşılamaz.
Bir ülkede:
Her eleştiri tehlike sayılıyorsa,
Her muhalif şüpheli ilan ediliyorsa,
Her itiraz güvenlik sorunu diye bastırılıyorsa;
Orada terörle mücadele değil, siyasetin güvenlikle kamufle edilmesi vardır.
Asıl dikkat çekici olan şudur:
Terörle mücadelede başarı anlatıları artarken,
hesap verme ihtiyacı hep azalıyor.
Kimse şunu sormuyor:
Bu sorun neden onlarca yıldır çözülemedi?
Neden aynı yöntemler, aynı sonuçları üretmeye devam ediyor?
Neden hatalardan ders çıkarılmıyor?
Çünkü hesap sorulursa,
bazı konforlu alanlar sarsılacak.
Terörün beslendiği zemine bakmak istemiyorlar.
İşsizliğe, adaletsizliğe, umutsuzluğa bakmak istemiyorlar.
Bunlar zor sorular.
Bunlar cesaret ister.
Korku siyaseti ise daha kolaydır.
Yönetmesi de, anlatması da…
Oysa Türkiye korkuyla yönetilecek bir ülke değildir.
Bu toplum, tehditle hizaya sokulacak bir toplum değildir.
Bu millet;
Güvenlik ister, evet.
Ama hukuk içinde güvenlik ister.
Sessizlik değil, adalet ister.
Terörsüz Türkiye mümkündür.
Ama bunun için önce şu alışkanlıktan vazgeçmek gerekir:
Terörü gerçekten bitirmek yerine,
onun gölgesinde siyaset yapma alışkanlığından…
Ve belki de en zor soru şudur:
Bitince kimlerin, ne kaybı olacak?
Yorum Yazın