Türkiye’de hayvancılık ve çiftçilik sektörü, 2024 yılı itibarıyla çeşitli zorluklar ve imkansızlıklarla karşı karşıyadır.
İklim değişikliği nedeniyle kuraklık ve hastalıklar üretimi olumsuz etkilerken, artan maliyetler ve yüksek enflasyon çiftçilerin gelirlerini baskılamakta ve hareket kabiliyetlerini engellemektedir.
Hayvancılıkta ise büyükbaş ve küçükbaş hayvan sayılarında dalgalanmalar yaşanmakta, yerli üretim besilik sığır ihtiyacı artmakta ve bu et fiyatlarına olumsuz bir şekilde yansımaktadır. Ancak şu anda kırmızı et fiyatları ithalat yoluyla kontrol edilmeye çalışılsa da sonuç olarak kifayetsiz kalmaktadır.
Çiftçiler, üretim maliyetlerinin yüksekliği ve piyasa belirsizlikleri nedeniyle ekonomik sıkıntılar yaşamaktadır. Tarım politikalarında destekleme modelleri yeniden şekillendirilmeli, özellikle hastalıklara karşı eğitimle birlikte, kadın ve genç çiftçilere yönelik teşvik edici ilave destekler getirilmelidir. Üreticilerin emeğinin karşılığını tam olarak alamaması ve ithalat politikalarındaki dalgalanmalar sektörde belirsizlik yaratmaktadır.
Genel olarak, Türkiye’de hayvancılık ve çiftçilik sektörü sürdürülebilirlik ve modernizasyon hedefleri doğrultusunda Avrupa ülkeleriyle kıyaslanamayacak durumdadır. Bunun sonucu olarak ekonomik ve çevresel zorluklar nedeniyle çiftçilerin durumu karmaşık ve zorlayıcıdır. Kapsamlı destek ve reformların devam etmesi gerekmektedir.
Türkiye’nin tarım ve hayvancılık sektörü, hem ekonomik kalkınma hem de gıda güvenliği açısından kritik öneme sahiptir. Bu çiftçilerin ve hayvancıların üretim kapasitesini artırmak, sürdürülebilirliği sağlamak ve kırsal kalkınmayı destekleyici program kaçınılmazdır.
Sürdürülebilir üretim için çevre dostu ve verimli tarım-hayvancılık uygulamalarını yaygınlaştırmak. Gıda güvenliği için yerli üretimi artırarak halkın kaliteli ve güvenilir gıdaya erişimini sağlamak, kırsal kalkınma için çiftçilerin gelir seviyesini yükseltmek ve kırsal bölgelerde yaşam kalitesini artırmak öncelikli olmalıdır
Sektördeki iyileştirilmenin sağlanması için Stratejik Hedefler belirlenmelidir.
Finansal destek ve teşvikler, çiftçilere düşük faizli kredi ve hibe programları, tarım sigortalarının yaygınlaştırılması, üretim planlamasına uygun destekleme modelleri geliştirmek, eğitim ve kapasite geliştirme ile birlikte çiftçilere yönelik sürekli eğitim programları ve tarımsal danışmanlık hizmetlerinin yaygınlaştırılması, kooperatifler aracılığıyla bilgi paylaşımı ile teknoloji ve modernizasyon, modern sulama sistemlerinin kurulması, hayvancılıkta genetik ıslah ve yem kalitesinin artırılması, pazarlama ve kooperatifleşme, ürünlerin doğrudan tüketiciye ulaşmasını sağlayacak dijital platformlar, kooperatiflerin güçlendirilmesi ve yaygınlaştırılması, çevre ve sürdürülebilirlik, organik tarım ve sürdürülebilir üretim teşvikleri, iklim değişikliğine uyumlu üretim modelleri, doğal kaynakların korunması gibi önlem ve programlar uygulanırsa sonuç olarak, çiftçilerin gelir seviyesinde artış, üretim verimliliğinde yükselme, gıda güvenliğinin sağlanması, kırsal bölgelerde yaşam kalitesinin artması; doğal olarak planlı üretim, finansal destek, eğitim, teknoloji ve sürdürülebilirlik ekseninde atılacak adımlar, hem çiftçilerin refahını hem de ülkenin ekonomik gücünü artıracaktır.
#HalilİbrahimŞAHİNLERMERKEZSAĞPARTİGenelBaşkanVekili
Ülkemizde ( çiftçilik = sanayi ) bu ikisi olmazsa olmazımızdır. Tarım biterse halk aç kalır ve dışa bağımlı olur. Sanayi geliştirilmesi ülke üretim yapama, ve dışa bağlı kalır.Bu ikisi çok önemlidir. Güzel bir konuya değinmişsiniz.